ตลอดระยะเวลา 10 วันที่ผ่านมา
นี่ฉันไม่ได้มาเขียนไดอารี่เป็นเวลา 10 วันแล้วสินะ
จะจำได้ไหมเนี่ย ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
นับตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ 29 มิย..ที่ผ่านมา
เอางี้ ....เขียนเท่าที่จำได้ก็แล้วกัน
ยิ่งความจำไม่ค่อยแม่นเสียด้วยสิ
วันอาทิตย์....หลังจากจัดการกับข้าวของที่ได้มาจากบ้านพี่รัตน์แล้ว
วันต่อมา เกิดอาการปวดเมื่อยไปหมดทั้งร่างกาย
ทั้งแขน ขา ระบมไปหมด
เพราะ ใช้พลังในการเดินมากเกินไป
เพราะวันที่มีงานในสวน ก็เดินๆๆๆๆๆ ตลอด
แล้ววันอาทิตย์ก็ไปเดิน "ถนนคนเดิน" แถวๆ บ้านพี่รัตน์อีก
เลยเกิดอาการปวดเมื่อยเนื้อตัวอย่างที่บอก
วันจันทร์นั้น ก็เลยขอลาหยุด (หมายถึงลุงแวร์ซอง)
เลยส่งเมสเสสไปว่า วันนี้ไม่สบาย
เลยไปทำความสะอาดบ้านให้ไม่ได้
ตอนเย็นลุงเขาก็โทรฯ มาหา
สอบถามสารทุกข์สุกดิบ....
ลุงแวร์เขาบอกว่า เขาจะไม่อยู่บ้านเป็นเวลา 1 ปี
กลับมาอีกทีก็ราวๆ กันยายน 2009 นู่นแนะ
เราก็เลยถือโอกาสบอกว่า เราก็ไม่สามารถไปทำงานที่บ้านลุงได้
เพราะตอนนี้กำลังท้อง เขาก็บอกว่าดีใจด้วยนะ
สรุปแล้ว คือ ลุงเขาต้องการคนทำความสะอาดแค่ที่พักนักศึกษา
แค่อาทิตย์ละชั่วโมงเท่านั้นเอง
เราก็เลยแนะนำพี่ฝนโตให้ (ลองไม่แนะนำสิ....เป็นเรื่อง)
ก็สรุป อีกรอบคือ อาทิตย์หน้าก็ไปทำงานวันสุดท้าย
และฝากกุญแจบ้านให้กับพี่เจี๊ยบ
เพราะสามีพี่เจี๊ยบเป็นเพื่อนกับลุงแวร์ซอง
บ้านอยู่ไม่ห่างกันมากนักหรอก....
ตอนเย็นต้องไปเรียนขับรถ ทั้งๆ ที่ขาเป็นตะคริว
แต่การขับรถก็ผ่านไปได้ด้วยดี
เพราะพยายามอดทนเอา....อาจารย์ที่สอนจะได้ไม่เสียเวลา อิอิ
วันอังคาร 1 กค.2008
ไปทำงานตามปกติ ทั้งๆ ที่ขาก็เจ็บ
ไปทำงานเหมือนเดิม
เพราะว่าถ้าค่อยๆ เดินก็พอไหวอยู่นะ
วันอังคารไม่มีเรียนขับรถ จะไปเรียนอีกที
ก็วันศุกร์ที่ 4 กค.นู่นแหละ
วันนั้นเลยได้กลับบ้านเร็ว พักผ่อน
พอได้พักผ่อน ก็เลยหาอะไรง่ายๆ ทานกับคุณสามี
เพราะอาทิตย์นี้เขาทำงานกะเช้า
พอเลิกงานก็พักผ่อน
หน้าที่ของเขาคือ นวดค่ะ
เป็นหน้าที่ที่ต้องทำนะคะ ว่าที่คุณพ่อคนใหม่
วันพุธ 2 กค.2008
วันนี้มีนัดไปหาหมอที่โรงพยาบาล
ก็นัดเวลา 9.30 น.
วันนี้ได้เห็นเจ้าตัวเล็กชัดๆ แล้วด้วย
เอารูปมาให้ดูนะ
คุณหมอเช็คละเอียดมากๆๆ
เช็คหมดเลย ไม่ว่าจะเป็นความยาว ความกว้าง
ของอวัยวะทุกอย่าง
แขน ขา ตา หัว จมูก ปาก
เช็คดูว่าหัวใจปกติดีไหม
และเช็คการไหลเวียนของเลือด
เช็คความปกติของตัวเด็ก
ปรากฏว่าทุกอย่างเป็นปกติ
แต่เจ้าตัวเล็กขี้อาย ไม่ยอมเผยให้เห็นหน้าตา
จะดูว่าเกิดมา จะได้เป็นนายแบบหรือเปล่า ฮ่าๆๆๆ
หรือว่าจมูกโด่ง หรือว่าจมูกแบน....อิอิ
รูปนี้แหละ เห็นแขนชัดมากกกกกก..............
วันที่ 3 กค.2008
เป็นวันพฤหัสบดีที่ทำงานแล้วรู้สึกว่า
ผ่อนคลายมากที่สุด
แม้ว่าเวลาเลิกงานจะเลยไปเกือบ 30 นาที
นั่นเป็นเพราะว่า วันนี้พี่เปิ้ลหยุดอยู่บ้าน
ไม่มีใครมาบ่นกรอกหู
ก็เลยโล่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
วันศุกร์ 4 กค.2008
หลังเลิกงานก็กลับบ้านก่อน
เพราะเวลาเรียนขับรถ 19.00-21.00 น.
วันนี้การขับรถพัฒนาไปมาก
อาจารย์บอกว่า สามารถขับรถเองได้แล้วนะเนี่ย
คิดในใจนะว่า "อาจารย์...อย่าเพิ่งชมนะ เดี๋ยวลอย"
วันนี้ทำสเต๊กให้คุณสามี
ส่วนเมนูของฉันก็เป็นหมูทอดค่ะ
เพราะวันนี้ทานก่อนไปเรียนขับรถ
นี่เป็นสเต๊กของคุณหยัน
ส่วนนี่เป็นหมูทอดของดิฉันค่ะ
วันที่ 5 กค.2008
วันนี้ไปทำงานเอง
เพราะคุณสามีไม่ว่างมาส่ง
เนื่องจากเขาต้องไปช่วยงานพี่ชาย
ก็พอดีว่า "ซาร์" หลานสาวของหยัน เขาย้ายบ้านใหม่
เลยต้องรบกวนทั้งพ่อ แม่ ลุง ไปช่วยทำพื้นห้องเก็บของในสวน
คุณหยันก็ไปทำงานให้ด้วยความเต็มใจค่ะ
วันนั้นคุณสามีได้ตังค์ค่าขนมมาใส่ออมสินให้ลูกชาย 35 ยูโรค่ะ
ตอนแรกเขาไม่เอา แต่พี่สะใภ้บอกว่า เอาให้ลูกชายเธอนะ
หยันเขาก็เลยได้ตังค์มาใส่ออมสินให้เจ้าตัวเล็กเฉยเลย....
เป็นวันเสาร์ที่ขี้เกียจทำกับข้าวอีกวันหนึ่ง
วันนี้คุณสามีอยากกินเมนูปลา
ก็เลยจัดการทำปลาย่างให้กิน
พร้อมสลัด......
วันอาทิตย์ 6 กค.2008
วันนี้ต้องไปทำงานด้วยรถสกู๊ดเตอร์เหมือนเดิม
เพราะวันนี้มีเรียนเย็บผ้า
ทำงานตอนเช้าถึงเที่ยง
ตอนบ่ายก็ไปเรียบเย็บผ้ากับพี่รัตน์
เวลา 13.00-17.00 น.
งานเรียนเย็บผ้า เป็นการเรียนเกี่ยวกับ
การตัดขากางเกง ตัดกางเกงยีนส์แบบตัดต่อ
การซ่อมเสื้อผ้า ฯลฯ
เป็นอีกหนึ่งโครงการของ "ศูนย์การเรียนไทย" เบลเยี่ยม
งานนี้เรียนแค่ 3 ครั้ง ครั้งละ 4 ชม. รวมเป็น 12 ชม.
เรียนทุกๆ วันอาทิตย์ และ
วันที่เรียนคือ 6-13-27 กค.2008
งานนี้ไม่ยาก และก็ไม่ง่าย
ไปซื้อจักรเย็บผ้าราคาถูกมาซะนี่
เลยต้องรบกวนจักรอุตสาหกรรมของพี่รัตน์แล้วล่ะ
เฮ้อ....เรียนเอาไว้ แบบว่า
"รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม" น่ะ.......
วันจันทร์ ที่ 7 กค.2008
วันนี้ไปทำงานบ้านลุงแวร์เหมือนเดิม
เห็นลุงแพคของใส่กล่องตั้งหลายอย่างแนะ
ก็ทำความสะอาดตามปกติ
และก็เอากุญแจไปฝากไว้กับบ้านพี่เจี๊ยบ
สรุปก็คือ ตั้งแต่วันจันทร์หน้า
ดิฉันก็ได้อยู่บ้านเฉยๆ ค่ะ
แบบว่าจะได้พักผ่อนเต็มที่เสียที
ตอนเย็นก็ไปเรียนขับรถ เวลา 15.00-17.00 น.
วันนี้ได้ขับรถไกลมาก
ขาเริ่มเป็นตะคริวอีกแล้ว
ก็เลยนวดๆๆ ก่อนแล้วก็พยายามขับอย่างระมัดระวัง
ปรากฏว่า ขับรถได้ดี (อาจารย์บอก)
อีกครั้งเดียวก็จะจบหลักสูตรแล้ว
วันอังคาร 8 กค.2008
วันนี้ฝันไม่ค่อยดี
มีลางสังหรณ์นิดๆๆ
หลังจากที่ทำงานแล้วก็มีนัดเรียนขับรถ 18.30-20.30 น.
วันนี้ทุกอย่างราบรื่น
จนกระทั่งเวลา 20.00 น
ในจังหวะการเลี้ยว ปรากฏว่าล้อรถไปขึ้นฟุตบาท
แล้วไปเฉี่ยวกับขอบกลางถนน
เลยทำให้กันชนรถของโรงเรียนเบี๊ยวไปนิ๊ดดดด...
แบบว่า จบได้ไม่ค่อยสวยเลยนะ วันนี้
ขับรถได้มาเกือบ 9 วัน ไม่เป็นไรเลย
แต่พอวันที่ 10 ก็ดันมาทำรถเขาเกือบพังเสียนี่
ก็เพราะว่า กะระยะรถไม่ถูก เพราะถนนแคบมากก
และก็เป็นอีกแบบทดสอบหนึ่งของการขับรถในเมืองนี้แหละ
อาจารย์สุขุมมาก บอกว่าไม่เป็นไร
เพราะมันสามารถเกิดขึ้นได้
......
อย่างนี้เขาเรียกว่า ตกม้าตายตอนจบใช่ไหมเนี่ย
แต่อย่างน้อยก็ได้เอกสารมาแล้ว
ตอนนี้เหตุการณ์ต่อไปก็คือ
"การเลือกซื้อรถ"
ยังตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเลือกรถรุ่นไหน ยี่ห้อไหนดี
ยี่ห้อซีตรองก็คงต้องให้เป็นรถในฝันต่อไป
แม้ว่าราคาจะถูกมาก
แต่ว่ารถมันเบา และไม่ค่อยแข็งแรง
ถ้าเทียบกับ เปอร์โย น่าจะดีกว่า เพราะราคาใกล้เคียงกัน
แต่ที่เล็งไว้อีกรุ่นก็คือ โอเปิ้ล....OPEL
นับจากวันนี้ก็ต้องเล็งดูรถกัน
ก็คงต้องช่วยๆ กันดู
ตอนนี้ก็ถามน้าลุ๊คให้ช่วยดูแล้ว
ไม่นานเกินรอ
ค่อยๆ หาก็แล้วกันนะจ้ะ.....
.......วันอังคารที่แสนเซ็ง
กลับมาถึงบ้านก็
กินขนมปังกับสังขยาให้หายตกใจ
เล่าเรื่องขับรถให้หยันฟัง
หยันบอกว่า ทุกอย่างเกิดขึ้นได้เสมอ
แต่ทางโรงเรียนเขามีประกันอยู่แล้วล่ะ ไม่ต้องห่วง......
(ก่อนเข้าบ้าน แวะเอาเงินแชร์ไปให้พี่พรที่บ้าน...
เพราะวันที่ 10 ก็ได้เวลาเปียแชร์แล้ว.....)
วันที่ 9 กค.2008
วันนี้เป็นวันพุธ
วันฝนตกกระซิก กระซิก
ตอนแรกตั้งใจว่าจะไปเดินช้อปปิ้งในเมือง
เพราะตอนนี้มีของลดราคาเพียบเลย
ตั้งแต่ 30/50/70 เปอร์เซ็นต์
เมื่อวานไปได้เสื้อกับกางเกงใส่อยู่บ้านมา 1 ชุด
เห็นอะไรก็อยากได้
แต่พอจะซื้อ มักจะมีคำถามอยู่ในใจว่า
จะเก็บไว้ตรงไหนดีเนี่ย
เพราะว่า มีเสื้อผ้าเต็มตู้
บางครั้งก็ไม่รู้ว่าจะเลือกตัวไหนมาใส่ดี
เป็นอย่างนี้จริงๆ นะ
มีชุดเก่งอยู่ไม่กี่ตัว นอกนั้นเป็นเสื้อผ้าตัวประกอบอ่ะ...
วันนี้อยากทานกับข้าวเหนือ
เลยทำ "ผักกาดจอ" กินกับ "ไข่ทอดเมืองๆ"
นั่นคือ ไข่ทอดที่ใส่แต่น้ำปลากับกระเทียมเท่านั้น
รสชาติอร่อยอย่าบอกใครเชียว
โดยเฉพาะผักกาดจอ (พอดีพูนให้ผักกาดมาเมื่อวานซืน)
เชื่อมั้ย ว่าวันนี้กินหมดเกลี้ยงเลย
แบบนี้เขาเรียกว่ายัด ไม่ใช่เรียกว่ากินใช่มั้ยค่ะ.....
ก็คือว่า กินเผื่อเจ้าตัวเล็กโด้ยน่ะ....
ตอนนี้ฉันใกล้จะกลิ้งได้อยู่แล้วนะเนี่ย.....
*****
จบการรายงานค่ะ...
Posted on Wed 9 Jul 2008 23:37 |
|
