เรียนขับรถครั้งที่ 4

วันนี้วันศุกร์

ตอนเช้าโทรฯ หาแม่

ทราบว่าเข้าโรงพยาบาลอีกแล้ว

ไปนอนโรงพยาบาลตั้ง 2 คืนแนะ.......

วันนี้เพิ่งออกจากโรงพยาบาล

เห็นว่าความดันขึ้น 180

พ่อบอกว่าแม่ไปกินเห็ดต้ม

เลยอวก...แตก....อวก...แตน.....เวลาตี 1(เมื่อ 2 วันก่อน)

เวลาตี 3 พ่อพาส่งโรงพยาบาลโอเวอร์บรุ๊ค

คราวนี้แม่ต้องระวังให้มากแล้วนะ

เรื่อง อาหารการกินเนี่ย

แล้วก็พยายามเวลาลุก ยืน นั่ง ช้าๆ

เพราะเส้นเลือดไปเลี้ยงหัวใจช้า

อาจทำให้เกิดการมึนหัวได้ง่ายๆ

ตอนนี้แม่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว

ตอนแรกก็นึกว่าแม่จะไปวัดธรรมกายเสียอีก

ฉันถามว่าทำไมไม่โทรฯ มาบอก

แม่ก็คงกลัวว่าฉันจะกังวลมากไปมั้ง

วันนี้โทรฯ ไปหา หัวเราะได้แล้วหละ

เฮ้อ....คนแก่นะคนแก่

เราน่ะอยู่ไกลกัน

ถ้ามีกระจกวิเศษของโดราเอมอนก็คงดีนะ

จะได้แวะไปหาแม่ทุกวันเลย.....

****

วันที่มีงานเยอะที่สุด แต่ก็สามารถผ่านไปได้ด้วยดี

เพราะรู้ว่ามีงานเยอะ ก็เลยไปก่อนเวลา 15 นาที

จากเวลาปกติที่ไปถึง จะเข้างานราวๆ 8.45

วันนี้เลยรูดการ์ดเวลา 8.30 น.เฉยเลย

เพราะต้องไปเตรียมการหลายอย่าง

โชคดีที่แขกเช็คเอาท์เร็ว ก็ได้เริ่มงานเร็วขึ้น

แต่วันนี้ได้ทิปน้อยมาก.....

เพราะว่า ราคาห้องพักแพงขึ้นจากเดิมห้องละ 5 ยูโร

ก็พี่เปิ้ลนะแหละ ชอบอวดมาดามว่า

ได้ทิปเยอะ ยังงั้น ยังงี้

มาดามเลยขึ้นค่าห้อง เป็นห้องละ 5 ยูโร....

เฮ้อ...เซ็งเลยตู

ปีนี้ไม่ค่อยได้ทิปเยอะเลยนะ

ข้าวของอะไรก็แพงขึ้นเป็นเงาตามตัว

แต่ก็ยังพออยู่ได้......

******

วันนี้ซูมีย่า (พนักงานใหม่ ชาวมอรอคโค) มาช่วยแค่ ห้องครึ่ง

จริงๆ แล้วหล่อนต้องมาช่วยมากกว่านี้

แต่ช่างเหอะ พยายามทำได้เท่าที่ทำนะแหละ

เพราะตั้งใจว่า

หลังจากคลอดแล้ว ก็จะหางานทำใหม่

ที่ไม่ใช่งานโรงแรม......

เบื่อคนขี้บ่น เบื่อคนเห็นแก่ตัวทุกที

แต่ในสภาพตอนนี้ ยังไปไหนไม่ได้ ก็เลยต้องรอ.....

รอ รอ รอ.......เวลาเท่านั้น

ใช่ว่าที่อื่นจะไม่มีคนเห็นแก่ตัว

แต่อย่างน้อยก็อยากหางานทำที่หยุดเสาร์-อาทิตย์

เพราะว่าจะได้มีเวลาอยู่บ้านกับลูกและสามีบ้าง

ถ้ามัวแต่ทำงาน งก งก งก

ก็คงไม่ต้องไปไหนหรอก....

ที่สำคัญ ถ้าหากเป็นไปได้

ก็จะได้ช่วยงานของ กศน.เต็มที่หน่อย

เพราะสมัครเป็นครูสอนภาษาไทยไปเรียบร้อยแล้ว

ถ้าหากว่าทุกอย่างไปได้ดี

ก็คงจะทำเป็นอาชีพเสริมไปเลย...อิอิ

(ความฝันอันแสนยาวไกลของฉันแหละ)

*****

วันนี้เลิกงานเสร็จก็กลับบ้าน

มาเช็คเมลล์แป๊ปนึง

โทรฯ คุยกับพ่อและแม่ต่อ......

เมาท์กันซะเพลินเลย......

จากนั้นก็หาอะไรง่ายๆ ทานกับคุณสามี

เพราะวันนี้ฉันมีเรียนขับรถตอน 19.00-21.00 น.

ส่วนคุณหยันก็ไปงานวันเกิดหลานของเพื่อนชาวเวียดนาม

วันนี้ไปเรียนเกี่ยวกับ

1.การขับรถบนทางชัน (เช่นตอนขึ้นสะพาน) มี 2 วิธีคือ

-ถ้าชันน้อย แตะครัทช์กับเบรคเบาๆ ก่อน

จากนั้นก็ปล่อยเบรคแล้วก็แตะครัทช์ค้างไว้

(ไม่รู้ว่าถูกหรือเปล่านะ)

-ถ้าชันมากๆ ให้แตะครัชน์ก่อน ใส่เบรคมือ ใส่เกียร์ 1

ปลดเบรคมือ แล้วก็เหยียบคันเร่ง ในขณะที่แตะครัชน์เบาๆ ไปด้วย

รถก็จะไม่ถอยหลัง........

(ทราบว่าอันนี้เป็นการทดสอบการขับรถด้วยนะ)

2.การกลับรถบนถนน

ในการทดสอบจะมีการกลับรถบนถนน

โดยห้ามขับขึ้นบนฟุตบาท

ไม่ขับบนถนนที่เป็นทางตัน

ทราบว่ามีการเลือกระหว่าง การกลับรถ กับการจอดรถนะ

แต่วันนี้ยังไม่ได้เรียนเกี่ยวกับการจอดรถ

คงจะต้องเรียนวันอื่น........

วันนี้เรียนรู้เกี่ยวกับข้อสอบด้วย

นั่นคือ จะมีคำถามอยู่ 6 ข้อ เกี่ยวกับเครื่องยนต์

เขาจะถามว่า หม้อน้ำที่ฉีดกระจกรถอยู่ตรงไหน

เครื่องทำความเย็นอยู่ตรงไหน

ตัววัดออยล์อยู่ตรงไหน

และมีอะไรอีกอย่าง จำไม่ได้แล้วตู......

และต่อมาก็จะถามว่า

จะรู้ได้ยังไงว่ายางเสื่อมสมรรถภาพ

และตัวที่เติมลมอันไหน

ทั้งหมดมี 6 อย่าง ที่เขาจะถามว่ามันอยู่ตรงไหน

ถามเพียงแค่อย่างเดียวเท่านั้นแหละ...

กันพลาด ต้องจำได้ให้หมด.....

ถ้าตอบผิดก็โดนหักคะแนน

(อันนี้อาจารย์ที่สอนขับรถเป็นคนบอกนะ)

ต่อมาก็จะต้องบอกคนที่ทดสอบ

ว่าภายในตัวรถมีอะไรบ้าง

เช่น ไฟเลี้ยว ซ้าย-ขวา

ไฟหน้าหลัง

ตัวเปิด-ปิด ที่เช็ดกระจก....

วันนี้ก็เรียนแค่นี้

ตอนนี้ก็เข้าวงกลมได้แล้ว

และขับรถก็นิ่มขึ้น

แตะเบรคก็นิ่มนวล ไม่กระตุก....กิกิ

เฮ้อ.....การขับรถมันยากอย่างนี้นี่เอง

คุณหยันถึงไม่อยากเรียนนะเนี่ย

แต่ไม่เป็นไร....เพื่อลูกๆๆๆๆๆ

*****

ไปเรียนครั้งที่ 5 วันจันทร์ บ่าย 3 โมง

เสาร์-อาทิตย์นี้ก็พักผ่อนค่ะ

วันเสาร์ไปกินบาร์บีคิวที่โรงเรียน

(ที่พี่สะใภ้เป็น ผอ.อยู่)

เป็นการจัดกิจกรรมเพื่อหารายได้ให้กับโรงเรียนน่ะ

ก็ช่วยๆ กันไป

แหม....คุณสามีเทคแคร์อยู่แล้ว เรื่องกินเนี่ย

แล้วจะเอารูปสวยๆ มาฝากเด้อค่ะ......

****