ครั้งแรกกับการเรียนขับรถยนต์

ขอย้อนกลับไปเมื่อวาน

นั่นคือ วันจันทร์

เป็นวันแรกที่ฉันต้องไปเรียน "ขับรถยนต์"

เป็นความฝันข้อที่เท่าไหร่ (จำไม่ได้)

แต่รู้ว่า ยังไงเสีย ฉันก็ต้องขับรถยนต์ให้เป็น

***

นับตั้งแต่พยายามเรียน

ที่เมืองไทย แต่ไม่ประสบความสำเร็จ

มีแต่อุปสรรคนา นา ประการ

ไม่ว่าจะเป็นคุณยายที่เสียไป

(เพราะคุณยายตั้งใจจะให้ฉันขับรถให้ได้)

คุณยายก็เลยซื้อรถมา แล้วให้ฉันกับน้าชาย เป็นคนขับรถ

แต่ด้วยเหตุผลหลายประการ

ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง ไปเรียนไกลๆ

หรือว่าได้งานทำที่อื่น

ฉันก็เลยต้องยอมสละสิทธิ์

ไม่มีคุณยาย.......ความหวังพังสลาย

เพราะพ่อแม่ก็ไม่มีรถยนต์

จะให้ไปลองขับกับน้าชายเหมือนสมัยคุณยายอยู่

ก็คงไม่ได้.......

เลยตัดสินใจ สลัดความฝันทิ้ง.......

***

แต่แล้ว เมื่อวาน

ก็เป็นวันที่ความฝันของฉัน ได้เป็นประกายมาอีกครั้ง

เพราะคนเราทุกคนมีความฝัน

ขึ้นอยู่กับว่าเราจะคว้าความฝันนั้น

มาเป็นของเราได้หรือเปล่า

ก่อนที่จะฝัน เราก็ต้องเตรียมการ

และ "ลงมือทำ"

ฉันก็ได้พิสูจน์ให้คุณสามีและทุกคนได้รู้แล้ว

ว่าสามารถสอบผ่านภาคทฤษฎีมาได้

ไม่มีอะไรเกินความสามารถเราไปได้หรอก

ถ้าเราพยายามอย่างสุดความสามารถ

และไม่ "ท้อแท้" เสียก่อน

**

วก......กลับมาเรื่องขับรถยนต์ต่อ

เมื่อวาน อาจารย์ยื่นกุญแจรถมาให้

จะเปิดประตูรถ ยัง ขี้-นอก อีกนะ ฉันนี่.....

เพราะตัวปุ่ม เปิด-ปิดอ่ะ ยังเปิดไม่เป็นเลย

ก็มันกุญแจเปิด ปิด แบบออโต้อ่ะนะ.....

วินาทีนั้น ใจเต้น ตุ๊บ ตุ๊บ ตุ๊บ....

บอกว่า ตูจะทำไงดีหว่า

ถ้าเขาให้ขับเลยจะทำได้มั้ย......

พอไปนั่งประจำที่คนขับ

อาจารย์ก็ให้ปรับกระจกซ้าย-ขวา

และกระจกในรถ....และอธิบายมุมมองจากในรถ ไปยังด้านหลัง

โดยมองผ่านกระจก.....

จากนั้นก็เริ่มเรียนโดยการบังคับพวงมาลัย

เพราะอาจารย์บอกว่า อาจารย์เป็นคนขับ

ส่วนฉันเป็นคนบังคับพวงมาลัย

เพราะตัวคลัชท์ เบรค และคันเร่ง มี 2 ข้าง

คือ ข้างคนขับ และข้างครูผู้สอน

จากนั้นก็บังคับพวงมาลัย

พยายามไม่ตื่นอ่ะนะ

ก็ประคองรถไปจนถึงถนนโล่งๆ

อาจารย์ก็สอนการใช้เกียร์

ที่ใช้วันนี้คือเกียร์ธรรมดาค่ะ

บังเอิญใส่รองเท้าแตะไป เท้าก็ลื่นๆๆ

ก็ขาดความมั่นใจไปนิดหน่อย

เมื่อวานเลยเกรงไปเลย

พยายามขับ และไม่ตื่นเต้นอ่ะนะ

อาจารย์ก็บอกว่า ถ้าไม่เข้าใจให้รีบถามทันที

ก็วันแรก เริ่มใช้เกียร์ 1-2-3

พอเรียนจบแล้ว

มันเหมือนเวลานานมากอ่ะ เพราะขามันจะชาไปหมดเลย

กลับมาบ้าน สามีรีบถามใหญ่เลย

ว่าเป็นไงมั่ง....

ฉันก็รีบตอบเลย ว่า ต้องการคนนวดขาด่วน แป่ววววว

เพราะเมื่อยมากกกกกกกกกก.........

เนี่ย พาลูกไปเรียนขับรถมานะเนี่ย.....(อ้างลูกอีกละตู)

****

วันนี้วันที่สอง

ของการเรียนขับรถ

วันนี้เปลี่ยนจากรองเท้าแตะ เป็นรองเท้าผ้าใบ

อืม..ดูทะมัดทะแมงดีแฮะ

เริ่มจากการออกรถ บนถนน

โดยที่ว่าอาจารย์คอยบอก

จนถึงการวิ่งบนถนนจริงๆ

โดยอาจารย์ไม่ต้องบอกมาก

ยกเว้นเวลาติดไฟแดง หรือ ให้เลี้ยว

อาจารย์ก็จะบอกว่า ตรงแยกหน้าเลี้ยวขวา

ตรงแยกนั้นเลี้ยวซ้าย

บางทีก็เข้าวงกลม

ก็เลี้ยวขวา ออกสู่ถนนอีกเส้นหนึ่ง

วันนี้ขับได้ถึงเกียร์ 4 คือ ความเร็วไม่เกิน 70 กิโลเมตร/ชม.

วันนี้อาจารย์ชมว่า เรียนได้เก่งขึ้นเยอะ

(ชมให้กำลังใจหรือเปล่าอาจารย์)

แต่ติดเวลาเลี้ยวซ้าย

จะปล่อยเกียร์ช้า

และหลงเกียร์อ่ะ.....

ตอนนี้พอจะรู้คร่าวๆ แล้วว่า เวลาจะเลี้ยวต้องทำไง

เวลาเร่งเครื่องเนี่ย สบายเลย

แต่เวลาชลอรถก็ต้องระวังการเปลี่ยนเกียร์

อาจารย์บอกว่าเริ่มเรียนใหม่ๆ จะเป็นแบบนี้แหละ

เพราะตาก็ต้องมองข้างหน้า

มองให้ทั่ว..........

แม้แต่เวลาจะเลี้ยวก็ต้องระวังรถจักรยาน

ส่วนมือก็ต้องบังคับเกียร์

และเท้าก็ต้องเหยียบครัชน์

หรือสับเปลี่ยนเป็นคันเร่ง

ก็แล้วแต่สถานการณ์อีก

ซึ่งทุกอย่าง ต้องทำในเวลาเดียวกัน

ตอนนี้ยังหลงเกียร์อยู่บ้าง

จะติดก็ตรงที่ว่าเวลาจะเลี้ยวต้องใช้เกียร์ 2 นี่สิ

แล้วในตัวเมืองก็ต้องระวังคนที่ขับออกมาจาก

ถนนที่อยู่ด้านขวา

.....

เพราะที่นี่เขามีกฏคือ ให้ระวังด้านขวา

(เรียนทฤษฎีมาแล้ว โปรดอย่าลืม)

มีบางถนนที่อาจจะมองไม่เห็น ก็ต้องระวัง

ระวังคนเดินบนถนน

ระวังรถจักรยาน มอร์ไซด์

และระวังรถที่แล่นสวนมาอีกแนะ....

******

วันนี้กลับมาถึงบ้าน

ก็มาทำกับข้าวกินอย่างเอร็ดอร่อย

เพราะได้ผักคะน้ายอดอ่อนๆ จากน้าลีมาตั้งหนึ่งมัด

ผัดคะน้าน้ำมันหอย อร่อยอย่าบอกใคร

และมีไข่เจียวร้อนๆ อีกต่างหาก

เย็นนี้อิ่มแปร้เลย

ไม่เชื่อก็ดูรูปนี้สิ....อิ่มซะนะ....

ตอนนี้ Week 18 กับอีก 2 วันจ้า.........

****