กิน กิน กิน

ช่วงนี้มีแต่เทศกาลการกิน หมายความว่า

 มีแต่ปาร์ตี้นั่นเอง...อิอิ

นับตั้งแต่วันงานของน้องชาลีน

ที่ไปฉลองกันที่ร้านอาหาร De Kreeke

แล้ววันเสาร์ต่อมาก็มาฉลองที่บ้านอีก

แขกที่เชิญก็คนละกรุ๊ปกันเลย

ในวันที่ 11 พ.ค.

ก็จะมีกรุ๊ปของแฟมิลี่ 18 คน

ที่ไปฉลองที่ร้าน  De Kreeke

และมีกลุ่มเพื่อนบ้านและคนรู้จักอีกกลุ่มหนึ่ง

และกลุ่มต่อมาก็กลุ่มเพื่อนคนไทย

ที่รู้จักกันนี่แหละ

เชิญเป็นบางคู่

บางคนก็ไม่ได้เชิญ เพราะจำกัดพื้นที่

เพราะเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา

ก็มีทั้งหมด 26 คนแล้ว

ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ต้องมีเก้าอี้และโต๊ะ

เจ้าบ้านก็ต้องเตรียมโต๊ะ เก้าอี้ สำหรับคนที่เชิญ

ให้พร้อม...

(นี่แหละ ประเพณีแบบฝรั่งเบลเยี่ยมเขาหละ)

เพราะในวันนั้น อากาศไม่ค่อยดี

เลยจัดเลี้ยงแบบบุฟเฟ่ห์

ก็คิดกันว่า ถ้าจัดแบบบาบีคิว จะง่ายกว่านี้

แต่เนี่ย อากาศไม่เป็นใจ

ก็เลยต้องทานข้าวกันในบ้าน

หลังเลิกงานวันที่ 17 พ.ค.

เราก็กลับบ้านก่อน

จากนั้นก็ไปบ้านน้าลี ราวๆ หกโมงเย็น

รายการอาหารวันนี้มากมาย

พอไปถึง เสียงคุยกันอย่างกับนกแตกรัง

ผู้หญิงอยู่โต๊ะหนึ่ง

ส่วนผู้ชายก็คุยกันอีกโต๊ะหนึ่ง

เสียงดังพอกันเลย

วันนั้นฉันเหม็นกลิ่นดอกลิลลี่มาก

เพราะมันหอมจัด หอมจนเหม็นเลย

(แต่สำหรับคนอื่นๆ ก็คงจะหอมกลิ่นดอกไม้น่าดูเลย)

ที่ไปวันนั้นก็หลายคน

ก็คุยกันสัพเพเหระ

คุยกัน ก็คงไม่พ้นเรื่องมายเบบี๋นี่แหละ

บางคนก็บอกว่า กินเยอะๆ นะ

บางคนก็บอกว่า เวลาทำอะไรต้องระวังนะ

แต่ละคนห่วงใยน่าดูเลย

ดีใจแทนเจ้าตัวเล็กน่าดูเลย ที่ป้าๆ น้าๆ

พากันเห่อซะขนาดนี้....

พี่รัตน์ (วันนั้นไม่ได้ไปร่วมงาน) โทรฯ มาหาช่วงเช้า

บอกว่ามีของที่จะให้เยอะแยะเลย

ไม่ว่าจะเป็นเตียงเด็ก และของใช้สำหรับเด็กอ่อน ฯลฯ

ให้ฉันไปเลือกดู.....

****

วันอาทิตย์ วันที่ 18 พ.ค.

เรียกได้ว่าเป็นวัน โทรศัพท์

เพราะตื่นมา

หาอะไรกินตอนเช้าแล้ว

ก็รีบกดๆๆๆ โทรฯ ไปเมืองไทย

(โทรฯ หาแม่วันเสาร์เรียบร้อยแล้ว)

วันอาทิตย์ก็เลยโทรฯ หา

พี่ปุ๊กกี้ (ที่เคยทำงานด้วยกันที่ตวันนา)

พี่ปุ๊กกี้ไม่ยอมรับโทรศัพท์

เพราะเห็นว่าเป็นเบอร์แปลกๆๆ

ฉันก็เลยต้องยิงเบอร์มือถือของเบลเยี่ยมไป

จากนั้นพี่ปุ๊กกี้ก็โทรฯ กลับมา

ถึงได้คุยกันในที่สุด

ไม่งั้นก็ไม่ได้คุยกันแล้วหละ

เพราะพยายามโทรฯ หาพี่ปุ๊กกี้ตั้งแต่ต้นปีมาละ

ติดขัดปัญหาตลอด

(เพราะพี่ปุ๊กจะไม่ยอมรับโทรศัพท์

สำหรับเบอร์ที่ไม่คุ้น...)

จากนั้นก็โทรฯ คุยกับบั๊ม

คุยกันสัพเพเหระ...

คุยไปคุยมา เวลาผ่านไปร่วมชั่วโมง...

คุยกันไปได้ไงเนี่ย....แป่วววววว

(ที่คุยได้ เพราะน้องอิ้งนอนหลับหรอก อิอิ)

พอวางสายจากบั๊มแล้วก็โทรฯ คุยกับจิต...

เพราะรู้ว่าวันนี้เพื่อนๆ อยู่บ้าน กัน

เวลาทำงานไม่มีเวลาคุยกันเลย

แล้วอีกอย่าง เวลาไม่ตรงกันด้วย

....

พอวางสายจากจิตก็โทรฯ หาพี่แนนซี่

ที่อยู่เมืองจีน

คุยกันนานมาก

ชั่วโมงกว่าเอง

เพราะพี่แนนซี่จะมาเบลเยี่ยมเดือน ก.ค.

ที่จะถึงนี้แหละ

ตั้งแต่พี่แนนซี่ไปเมืองจีน

ไม่ได้ติดต่อพี่แนนซี่ทางโทรศัพท์เลย

ส่วนใหญ่จะติดต่อทางอีเมลล์มากกว่า...

....

ส่วนทางบ้าน

ถ้าโทรฯ ไปก็จะประมาณวันเสาร์

โทรฯ ไปทุกอาทิตย์เลย

แต่ถ้ามีเรื่องที่จะคุยกันมากๆ

ก็จะโทรฯคุยหลังเวลาห้าโมงเย็น

เป็นอย่างงี้เรื่อยมา....

....

โทรฯ คุยกัน จนหยันหลับเลย

เพราะเขาบอกว่า วันนี้เป็นวันของเธอ

เห็นเขาว่างั้นแหละ....

***

เสียดายที่ไม่ได้โทรฯ คุยกับเพื่อนๆ อีกหลายคน

อ้อ...ก่อนหน้านี้โทรฯ หายัยวิเวียนด้วย

เวลาคุยกันทีไร

เมาท์แตกทุกที ฮ่า ฮ่า ฮ่า

**

วันนี้วันจันทร์

เป็นวันหยุดอีกวันของฉันนะเนี่ย

แต่วันนี้ต้องตื่นแต่เช้า (ตามปกติ)

เพราะวันนี้ต้องไปทำงานบ้านลุงแวร์

หลังจากที่ไม่ได้ไปสามอาทิตย์

จากนั้นก็ไปบ้านพี่รัตน์

วันนี้ทำแกงอ่อมไก่ไปฝากพี่รัตน์ด้วยนะเนี่ย

เพราะพี่รัตน์เป็นคนเหนือเหมือนกัน

แต่บ้านพี่รัตน์เขามีพร้อมทุกอย่าง

พี่รัตน์บอกว่า เขามีของสำหรับเด็กเตรียมไว้ให้

เพราะลูกชายของเขาก็โตแล้ว

ของที่มีก็เป็นเตียงสำหรับนอน

มีตั้งสองอันแนะ....

มีรถเข็น มีของเล่น

มีกรงขังสำหรับเด็ก

และของที่จำเป็นอีกมากมาย

พี่รัตน์บอกว่าไม่ต้องไปซื้อ เพราะของที่นี่

แพงมากกกกกกกกกกกก..........

แล้วของที่พี่รัตน์ซื้อ มันก็ไม่จำเป็นต้องใช้อีกแล้ว

ก็เลยจะเอาให้สำหรับคนที่ต้องการ....

นั่นก็คือ..ฉันเอง แหะๆๆ

ส่วนพี่พร...

บอกว่าก็มีของให้ฉันเหมือนกัน

นั่นคือ ของตกแต่งห้องค่ะ

พี่พรไปขี้ตู่มาดาม (ที่เขาไปทำความสะอาดให้ว่า...)

ลูกของฉันเป็นผู้ชาย...

มาดามเลยเก็บของใช้สำหรับเด็กผู้ชายมาให้หมดเลย

แป่ววววววว......

ตอนนี้หลายคนก็กระซิบถามมาว่า

ลูกของฉันเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย

ฉันก็บอกว่า ฉันอยากได้ลูกผู้หญิง

แต่หยันอยากได้ลูกผู้ชาย

แต่ไม่ว่า ลูกจะเป็นหญิงหรือชาย

ฉันก็รักนะ....

แหม......ลุกอ่ะ ใคร ใครก็รัก จริงมะ....

ส่วนแอลซี่....(หลานสาวของหยัน)

เขาก็บอกว่า ถ้าหากขาดเหลืออะไรก็แวะมาเลือกเอาได้

ส่วนใหญ่ของใช้ลูกของแอลซี่เป็นของเด็กผู้หญิง

ส่วนของพี่รัตน์ เป็นของเล่นสำหรับลูกผู้ชาย....

สรุปก็คือ....

ไปเลือกเอาได้ ตามสบาย...

งานนี้มีผู้อุปถัมภ์เพียบเลย อิอิ

ดีใจแทนลูกอีกละ...เพราะ

ตั้งแต่เริ่มท้อง มีแต่คนคอยให้ความช่วยเหลือตลอด

จนตอนนี้ ก็ยังเป็นเรื่องที่คุยกันในกลุ่มคนไทยอยู่เลย

เพราะสังคมคนไทย มันเล็กมาก

พอมีอะไร คนรู้กันทั่ว.......

เอาล่ะ...วันนี้เอารูปอาหารที่ไปทานบ้านน้าลี มาฝากนะ...

รายการอาจจะเหมือนเดิม

แต่สถานการณ์ไม่เหมือนเดิม

นั่นคือ คนที่มาร่วมงาน

อาจจะมากหรือน้อย

ตามแต่รูปแบบของงานเด้อค่ะ......

กลุ่มเด็กๆๆ...มีน้องเทียร์ ปุ๊กกี้ ชาลีน และน้องฟลุ๊ค

ผู้ใหญ่เอามั่ง....

ในรูป มีน้องเมย์ ฉัน พี่เปิ้ล และพูล

เค้ก....ไอศกรีม อร่อยมาก.....

แกงเขียวหวานไก่...(วันนี้เผ็ดอ่ะ)

ผัดพริกเผาทะเล....อืม อร่อยมากกกกก.......

ห่อหมกปลา (ลืมใส่ผัก) แต่ก็อร่อยดี.......

ไก่ทอดกระเทียม อร่อย แต่ฉันกินไปแค่ 2 ชิ้น

เพราะฉุนกลิ่นกระเทียม

ลาบอีสาน อร่อยมากกกกกกกกกกก........

กินกับใบบัวบก และผักชีสด อืมมมมมมมมม อร่อยอย่าบอกใครเชียว

เอาสเต็กมาแลกก็ไม่ยอม...........

อาหารจานแรกเป็นสเต๊ะไก่....กินคนละ 2 ไม้ก็อิ่มละ...

พี่เปิ้ลเอามาให้อีก 1 ไม้ (เพราะชีลดความอ้วน)

โอย.....แค่จานแรกก็ไม่ไหวละค่ะ...

สรุป.......

ก็จบรายการเขียนไดอารี่วันนี้ค่ะ...